Discussie over de politieke correctheid in 2008

Stelling

Onze stelling is dat de Nederlandse samenleving in crisis ligt vanwege een doorgeschoten politieke correctheid. Volgens ons is de politieke correctheid in de late jaren ’40 en ‘50 ontstaan als schrikreactie op de Tweede Wereldoorlog. De gedachten achter de politieke correctheid waren natuurlijk in meer of mindere mate al aanwezig in de samenleving maar door het grote schrikken van onszelf vanwege de Holocaust hebben wij ze enigszins krampachtig aangeklampt. De pijlers van de politieke correctheid zijn het verbieden van discriminatie, het afbouwen van de nationale identiteiten en de verheerlijking van de individuele vrijheid. Wij hopen eerst duidelijk te maken dat deze pijlers alledrie te ver doorgeschoten zijn, wat grote gevolgen voor onze samenleving heeft gehad. Daarna willen wij de politieke correctheid in een breder historische perspectief plaatsen en uiteindelijk doen wij een paar suggesties om de benoemde knelpunten op te lossen.

Introductie

Wat is er met de Nederlandse samenleving gebeurd? De plezierige, respectvolle omgang van weleer is verdwenen, de verzorgingsstaat wordt helemaal uitgekleed. Er zijn geen gemeenschappelijk normen en waarden meer, geen gevoel meer van een Nederlandse identiteit. Het marktdenken is uit de hand gelopen, mensen zijn angstig en onzeker geworden en de multiculturele samenleving lijkt in plaats van tot een verrijking tot een chaos te hebben geleid.

Wij hebben lang gepeinsd over hoe het zover gekomen is en wat wij eraan kunnen doen. Wij zijn uiteindelijk tot de volgende analyse gekomen.

Hoe is het zover gekomen?

Na de Tweede Wereldoorlog was de Westerse samenleving zo geschokt door wat er gebeurd was, van de concentratiekampen en de holocaust en van de oorlog zelf, dat wij de politieke correctheid ontwikkeld hebben als een soort politieke noodwet, dat ervoor moest zorgen dat zoiets nooit weer zou kunnen gebeuren. Deze politieke correctheid was op drie pijlers gebaseerd. De eerste twee waren nagenoeg een directe reactie op de oorlog (hoewel de kiemen van deze gedachten al langer onder de intelligentsia gangbaar waren):

Nationale identiteiten zijn slecht en moeten afgebouwd worden want het nationalisme heeft in de geschiedenis alsmaar tot oorlog geleidt.

Alle vormen van discriminatie zijn verboden want discriminatie heeft tot intolerantie en uiteindelijk tot de concentratiekampen geleidt.

De derde pijler was al een paar eeuwen in de opkomst. De individuele vrijheid wordt als het hoogste waarde omarmd want mensen moeten vrij zijn om gelukkig te kunnen worden.

Dit zijn op zichzelf nobele, sympathieke en strevenswaardige doelstellingen. In de eerste instantie zijn ze ook hele succesvol geweest. Er is zeker geen oorlog meer in Europa geweest en internationale samenwerking is alleen maar verbeterd. Het anti discriminatie heeft hoogtij gevierd met gelijke rechten voor zwarten in Amerika onder Martin Luther King en gelijke rechten voor vrouwen en homos in West Europa en het afschaffen van apartheid in Zuid Afrika. Respect voor de vrijheid van het individu heeft in Nederland onder andere geleid tot de tolerantie en ons liberale softdrugs, abortus en euthanasie beleid. Deze zijn nu toonaangevend voor de linkse dialoog op het wereldtoneel. Successen genoeg, dus.

Het is ook niet meteen duidelijk dat zulke uitgangspunten een negatieve uitwerking zouden kunnen hebben. In de volgende hoofdstukken zullen wij laten zien hoe dit door gebrek aan nuancering uiteindelijk in elk geval gebeurt is.